Cercar:

Seccions

Fons Cathalaunia



Bibliografies



Metodologia del wiki

PrimerPreviSegüentDarrer

Títol : Alterat. Carta del papa Esteve V per els bisbes Selvae , Hermemiro i Frodoino Barchinonensi per avisar d'excomunió si no desiteix de la seva usurpació a l'arquebisbat Tarraconensis que li correspon fixar a Theodardo i l'arquebisbat Narbonensis.

Resum : Alterat. Carta del papa Esteve V per els bisbes Selvae , Hermemiro i Frodoino Barchinonensi per avisar d'excomunió si no desiteix de la seva usurpació a l'arquebisbat Tarraconensis que li correspon fixar a Theodardo i l'arquebisbat Narbonensis per tal com els apóstols Petro i Paulo evangelitzarem la Cisalpinan Gallia i Hispania amb el deixeble Pauli Sergio , Trophimo Ephesino i Torquato , Secundo , i Endelecio.

Dates : [885-891]|887

Lloc : Roma - Gothia

Autor :

Original : No

Bibliografia : -

Antropònims : (20) -

  1. Stephanus,
    1. Stephanus servus servorum Dei Selvae & Hermemiro atque Frodoino Barchinonensi.
    2. Noveris , inquam noveris , Selva frater , ( si fas est fraterno te vocari debere vocabulo ) quod ex praecepto gloriosissimi & catholici imperatoris Oddonis nuper venerim Trecas , concilium inibi de multis ac diversis celebraturus negotiis cum reliquis coepiscopis & consacerdotibus pontificalibus insulis insignitis quinquaginta duobus . qui eidem nobiscum interfuere concilio.
    3. Quod si usque ad praedictam proximamque memorati archangeli solemnitatem non ei satisfaceris , ita ut in ejus proprium ecclesiaeque ipsius totum quod abstulisti ad ejusdem pontificis jure ac ditone integerrime & sine qualiber reservatione vel redhibitione restituas , Dei ommnipotentis auctoritate sanctorum Romanae ecclesiae pontificu , nostra quoque & omnium qui huic Trecassiae synodo interfunt episcoporum , excommunicando excommunicamus & maledicendo maledicimus ac perpetuo anathematis vinculo insolubiliter colligamus , & te & maleductum tuum Hermemirum & Frodoinum perjurum apostatam antiscopum & omnes qui aliquod tibi adjutorium circa tam injustam praesumptionem praebent , uti a statuto vel praefinito a nobis tempore ab omni coetu christiano semper extorres habeamini atque exortes.
  2. Selvae,
    1. Stephanus servus servorum Dei Selvae & Hermemiro atque Frodoino Barchinonensi.
    2. Noveris , inquam noveris , Selva frater , ( si fas est fraterno te vocari debere vocabulo ) quod ex praecepto gloriosissimi & catholici imperatoris Oddonis nuper venerim Trecas , concilium inibi de multis ac diversis celebraturus negotiis cum reliquis coepiscopis & consacerdotibus pontificalibus insulis insignitis quinquaginta duobus . qui eidem nobiscum interfuere concilio.
    3. Tu autem adhuc preseverans in malitia tua , plenus insania , non ut sapiens , sed desipientis more , existimas Dei aeterno constitutionem , qui ut scriptum est , mutat tempora & aetates , transfert regna atque constituit , atque etiam priscorum decreta convellere patrum , dum Tarraconensis ecclesiae archipraestulatum in tuum jus ecclesiae tuae subripere moliris , qui divina dispositione in Narbonensis ecclesiae transiit ditionem , non subreptione vel violentia qualibet , sed voluntate & elctione atque contradictione omnium ejusdem terrae indigenarum tam nobilium quam & ignobilium , praeciùe quoque episcoporum , & comitum , atque regum Francorum , ad quos celsitudo principatus ejusdem terrae specialiter pertinet.
    4. Quod si nec ita consultum tibi praebere volueris , sed semper onstinatione perversa Romanorum pontificum censuram , quorum decreto divina auctoritate firmato omnis Christi ecclesia toto persistens orbe regitur semper atque disponitur , plenus insania contemptibilem duxeris in tantum ut ab injuria quam impudenti facie & immoderata rapacitate praedicto archipraesuli Theodardo irrogas fecedere nullatenus patiaris , notum sit tibi & universis qui aliquod suffragium adjuntoriumve praebent tibi super his quibus a nobis juste impeteris quod anathematis vinculis jugiter colligati eritis atque insolubiliter innodati.
    5. Quod si usque ad praedictam proximamque memorati archangeli solemnitatem non ei satisfaceris , ita ut in ejus proprium ecclesiaeque ipsius totum quod abstulisti ad ejusdem pontificis jure ac ditone integerrime & sine qualiber reservatione vel redhibitione restituas , Dei ommnipotentis auctoritate sanctorum Romanae ecclesiae pontificu , nostra quoque & omnium qui huic Trecassiae synodo interfunt episcoporum , excommunicando excommunicamus & maledicendo maledicimus ac perpetuo anathematis vinculo insolubiliter colligamus , & te & maleductum tuum Hermemirum & Frodoinum perjurum apostatam antiscopum & omnes qui aliquod tibi adjutorium circa tam injustam praesumptionem praebent , uti a statuto vel praefinito a nobis tempore ab omni coetu christiano semper extorres habeamini atque exortes.
  3. Hermemiro,
    1. Stephanus servus servorum Dei Selvae & Hermemiro atque Frodoino Barchinonensi.
    2. Quod si usque ad praedictam proximamque memorati archangeli solemnitatem non ei satisfaceris , ita ut in ejus proprium ecclesiaeque ipsius totum quod abstulisti ad ejusdem pontificis jure ac ditone integerrime & sine qualiber reservatione vel redhibitione restituas , Dei ommnipotentis auctoritate sanctorum Romanae ecclesiae pontificu , nostra quoque & omnium qui huic Trecassiae synodo interfunt episcoporum , excommunicando excommunicamus & maledicendo maledicimus ac perpetuo anathematis vinculo insolubiliter colligamus , & te & maleductum tuum Hermemirum & Frodoinum perjurum apostatam antiscopum & omnes qui aliquod tibi adjutorium circa tam injustam praesumptionem praebent , uti a statuto vel praefinito a nobis tempore ab omni coetu christiano semper extorres habeamini atque exortes.
  4. Frodoino,
    1. Stephanus servus servorum Dei Selvae & Hermemiro atque Frodoino Barchinonensi.
    2. Quod si usque ad praedictam proximamque memorati archangeli solemnitatem non ei satisfaceris , ita ut in ejus proprium ecclesiaeque ipsius totum quod abstulisti ad ejusdem pontificis jure ac ditone integerrime & sine qualiber reservatione vel redhibitione restituas , Dei ommnipotentis auctoritate sanctorum Romanae ecclesiae pontificu , nostra quoque & omnium qui huic Trecassiae synodo interfunt episcoporum , excommunicando excommunicamus & maledicendo maledicimus ac perpetuo anathematis vinculo insolubiliter colligamus , & te & maleductum tuum Hermemirum & Frodoinum perjurum apostatam antiscopum & omnes qui aliquod tibi adjutorium circa tam injustam praesumptionem praebent , uti a statuto vel praefinito a nobis tempore ab omni coetu christiano semper extorres habeamini atque exortes.
  5. Oddonis, emperador
    1. Noveris , inquam noveris , Selva frater , ( si fas est fraterno te vocari debere vocabulo ) quod ex praecepto gloriosissimi & catholici imperatoris Oddonis nuper venerim Trecas , concilium inibi de multis ac diversis celebraturus negotiis cum reliquis coepiscopis & consacerdotibus pontificalibus insulis insignitis quinquaginta duobus . qui eidem nobiscum interfuere concilio.
  6. Petri, apòstol
    1. Nam cum de quibusdam ecclesiasticis causis a nobis solicite tractaretur , riteque qualiter se habere deberent disponeretur , inter cetera quae a nobis juste decernabantur atque statuebantur judicio , ventum est ad tuae insolentissimae nimisque praesumptuosae arrogantiae indecentissimum dedecorum dedecus , quo inflato elationis tuae stomacho rebellare immo resistere praesumpsisti Dei omnipotentis perpetuae dispositioni , volens ipsius sanctorumque apostolorum ejus instituta , specialiter vero beati Petri apostoli , convellere ac penitus evacuare,
    2. Tu es Petrus , & super hanc petram adificabo ecclesiam meam
    3. Quod si redeamus ad antiquos priscarum institutionum a primatibus sanctae ecclesiae , haud dubium quin Petro & Paulo causas divinas nutu patratas , non solum Tarraconensis metropolis , verum & Hispania omnis , in quantum ad jus ecclesiasticum spectat , Narbonensi semper debet praelationi subici ejusque patrocimiis ac si materno lacte ali.
    4. Nam sacrae fidei documenta primum ab eadem accepit , & fidei lumine illustrata ,ac si de mortis perpetuae somno excitata , in aeternae vitae evigilavit splendorem , prout hactenus in beati Petri armario diligenter servantur reposita , quem admodum & illa quae a discipulo apostolorum Petri & Pauli Sergio nihilominus Paulo gesta fuisse memorantur , quae , ut videris , prorsus ignoras.
    5. Cumque in eadem civitate aliquandiu moraretur praedicans & annuntians regnum Dei , & multi per ejus doctrinam converterentur ad Christum , reliquit ibi , ad confirmandas erorum qui crediderant animas mentesque . Trophimum a Petro apostolo prius ordinarum epicopum.
    6. Ipse vero cum ceteris Narbonam usque pergens, inde praedictum Torquatum sexque alios illus comites & condiscipulos Gallaeciam ad praedicandum juxta Petri apostoli praeceptum illico destinavit.
    7. Galliarum autem populos idcirco praedicandos illi credidit quoniam ad hoc ipsum agendum beatus Petrus eum miserat , & vice sua jujus rei gratia episcopum consecreverat , atque etiam praedictam Narbonam insignem metropolim Galliarum specialiter ad docendos ebangelizandosque tradiderat populos.
  7. Francorum, gentilici
    1. Tu autem adhuc preseverans in malitia tua , plenus insania , non ut sapiens , sed desipientis more , existimas Dei aeterno constitutionem , qui ut scriptum est , mutat tempora & aetates , transfert regna atque constituit , atque etiam priscorum decreta convellere patrum , dum Tarraconensis ecclesiae archipraestulatum in tuum jus ecclesiae tuae subripere moliris , qui divina dispositione in Narbonensis ecclesiae transiit ditionem , non subreptione vel violentia qualibet , sed voluntate & elctione atque contradictione omnium ejusdem terrae indigenarum tam nobilium quam & ignobilium , praeciùe quoque episcoporum , & comitum , atque regum Francorum , ad quos celsitudo principatus ejusdem terrae specialiter pertinet.
  8. Paganorum, gentilici
    1. Adeo enim & hac conditione jus ecclesiae Tarraconensis in jus & onsequium ditionis ecclesiae Narbonensis transiit ut nunquam a subjectione illius ullo pacto ullave ratione recedere queat , etiansi Tarraconensis provinciae metropolitana ecclesiae in pristinum reformetur statum , eo quod Narbonensis ecclesia tutoris loco semper fuerit ecclesiis praedictae dioceseos quae vastationem Paganorum vix evadere potuerunt.
  9. Paulo, apòstol
    1. Quod si redeamus ad antiquos priscarum institutionum a primatibus sanctae ecclesiae , haud dubium quin Petro & Paulo causas divinas nutu patratas , non solum Tarraconensis metropolis , verum & Hispania omnis , in quantum ad jus ecclesiasticum spectat , Narbonensi semper debet praelationi subici ejusque patrocimiis ac si materno lacte ali.
    2. Nam sacrae fidei documenta primum ab eadem accepit , & fidei lumine illustrata ,ac si de mortis perpetuae somno excitata , in aeternae vitae evigilavit splendorem , prout hactenus in beati Petri armario diligenter servantur reposita , quem admodum & illa quae a discipulo apostolorum Petri & Pauli Sergio nihilominus Paulo gesta fuisse memorantur , quae , ut videris , prorsus ignoras.
    3. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
    4. Qui rediens , cum vebisset iterum Narbonam , dispositis omnibus quae agi oportebat , reliquit ibi collegam suum nohilominus Paulum , praecipiens eu ut quos jam domino per fidei gratiam ac si parturientes genuerant in diversis regionibus Hispaniae , lacte eos consolationis tamdiu nutrire studeret donec cibo solido perfectae credulitatis vesci indubitanter cognosceret , unde & totam regionem illam in apostolatus ejus officium domino cooperante ipsi commisit.
    5. Quod si nec ita fatis tibi factum esse credederis , gestorum illius volumina ad ejusdem Pauli discipulis tribus voluminibus comprehensa diligentissima curiositate recense , & tunc quae prius nisi fallor , penitur ignorabas , patulo postmodum recognosces ejusdem rei effectu.
  10. Pauli Sergio, deixeble
    1. Nam sacrae fidei documenta primum ab eadem accepit , & fidei lumine illustrata ,ac si de mortis perpetuae somno excitata , in aeternae vitae evigilavit splendorem , prout hactenus in beati Petri armario diligenter servantur reposita , quem admodum & illa quae a discipulo apostolorum Petri & Pauli Sergio nihilominus Paulo gesta fuisse memorantur , quae , ut videris , prorsus ignoras.
    2. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
    3. Ipse vero ostquam multos, non solum ex eadem urbe , sed etiam ex nonnullis civitatibus ad eum confluentibus , una cum praedicto Sergio evangelians sedulo docuit , & egregie convertir ad Christum.
    4. Post haec autem profectus inde una cum Sergio Paulo , ad ulteriorem ambo usque pervenerunt Hispaniam , evangelizantes per singulas urbes , ut praediximus , futuri gloriam regni Dei.
    5. Igitur post haec Romam deliberavit reverti praedictus apostolus . atque in consolationem confirmationemque credentium socium eis & coevangelistam suum Sergium Paulum missurum denuo repromisit , quibus & praecepit dicens ut illi in omnibus ac per omnia obsequium praeberent & monitis illius libentissime parerent.
    6. Atque sic sibi vale facientes , post oscula & fletus ab invicem divisi , apostolus Romam profectus est , Sergius vero Narbonae resedit.
    7. Si autem nosse vis quid post discessum apostoli Sergius Paulus commendato sibi gregi quem cum apostolo Christo acquisierat domino , fecerit , notum sit tibi & universis Hispaniarum utrusque sexus indigenis quoniam tam per se ipsum quam etiam per suos , quos in fide Chisti jam nutrierat docueratque discipulos , omnes Hispaniarum regiones peragrando earumque hanitatores indesinenter docendo adeo quosdam eorum in christianae fidei culmen & cultum subvexit quatenus nullius praeterquam sui indigerent vel ipsi vel quidam successorum eorum sanae doctrinae.
  11. Trophimo Ephesino, bisbe
    1. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
    2. Cumque in eadem civitate aliquandiu moraretur praedicans & annuntians regnum Dei , & multi per ejus doctrinam converterentur ad Christum , reliquit ibi , ad confirmandas erorum qui crediderant animas mentesque . Trophimum a Petro apostolo prius ordinarum epicopum.
    3. Ipse vero cum ceteris Narbonam usque pergens, inde praedictum Torquatum sexque alios illus comites & condiscipulos Gallaeciam ad praedicandum juxta Petri apostoli praeceptum illico destinavit.
  12. Secundo,
    1. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
  13. Endelecio,
    1. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
  14. Torquato,
    1. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
    2. Ipse vero cum ceteris Narbonam usque pergens, inde praedictum Torquatum sexque alios illus comites & condiscipulos Gallaeciam ad praedicandum juxta Petri apostoli praeceptum illico destinavit.
  15. Leandri, beat
    1. Lege igitur beati Leandri , Isidori quoque , necnon Braulionis , itemque Iuliani , ac ceterorum ejusdem provinciae doctorum catholicorum libros , & sic forsitan me vera dicere comprobatis.
  16. Isidori,
    1. Lege igitur beati Leandri , Isidori quoque , necnon Braulionis , itemque Iuliani , ac ceterorum ejusdem provinciae doctorum catholicorum libros , & sic forsitan me vera dicere comprobatis.
  17. Braulionis,
    1. Lege igitur beati Leandri , Isidori quoque , necnon Braulionis , itemque Iuliani , ac ceterorum ejusdem provinciae doctorum catholicorum libros , & sic forsitan me vera dicere comprobatis.
  18. Iuliani,
    1. Lege igitur beati Leandri , Isidori quoque , necnon Braulionis , itemque Iuliani , ac ceterorum ejusdem provinciae doctorum catholicorum libros , & sic forsitan me vera dicere comprobatis.
  19. Theodardo, arquebisbe
    1. Quod si nec ita consultum tibi praebere volueris , sed semper onstinatione perversa Romanorum pontificum censuram , quorum decreto divina auctoritate firmato omnis Christi ecclesia toto persistens orbe regitur semper atque disponitur , plenus insania contemptibilem duxeris in tantum ut ab injuria quam impudenti facie & immoderata rapacitate praedicto archipraesuli Theodardo irrogas fecedere nullatenus patiaris , notum sit tibi & universis qui aliquod suffragium adjuntoriumve praebent tibi super his quibus a nobis juste impeteris quod anathematis vinculis jugiter colligati eritis atque insolubiliter innodati.
  20. Michaelis, arcàngel
    1. Quocirca ne injuriam tibi facere videamur , constituimus ego & qui mecum sunt quinquaginta & duo episcopi terminum tibi satisfaciendi ei cui injuriam jugiter facis , Narbonensis ecclesiae pontifici , usque in festivitatem sancti Michaelis archangeli.

Topònims : (11) -

  1. Roma, genèric
    1. Porro si ham dicta metropolis adhuc in antiquum redeat statum & cuncate ejusdem diocesis ecclesiae , quae prius illi paruerant , reveertantur in mancipatum obsequellae illius juxta catholicorum patrum determinationem , ipsa tamen metropolis secundum Romanae ecclesiae pontificum instituta atque apostolica privilegia in hac semper Narbonensis ecclesiae ditioniac perpetuo famulatui subcumbat , ut omnis qui pontificatus illius arcem fortitus erit electione totius ecclesiae ejusdem cleri & populi , non prius ulla ratione ordinetur vel consecretur donec praedictae Narbonensis ecclesiae pontifex veniens vonsecret eundem qui electus fuerit in archipraesulatus honorem.
    2. Unde & idem qui consecratus fuerit , munus debitae obedientiae Narbonensi ecclesiae semper in omnibus cedat , tantum ut a Romano pontifice pallium cum privilegii auctoritate suscipiat.
    3. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
    4. Igitur post haec Romam deliberavit reverti praedictus apostolus . atque in consolationem confirmationemque credentium socium eis & coevangelistam suum Sergium Paulum missurum denuo repromisit , quibus & praecepit dicens ut illi in omnibus ac per omnia obsequium praeberent & monitis illius libentissime parerent.
    5. Cumque his ac talibus per singulas civitates apostolus fratres qui crediderunt hortaretur , comendans eos domino , & valefaciens eis , Romam redire solicite fatagebat.
    6. Atque sic sibi vale facientes , post oscula & fletus ab invicem divisi , apostolus Romam profectus est , Sergius vero Narbonae resedit.
    7. Quod si nec ita consultum tibi praebere volueris , sed semper onstinatione perversa Romanorum pontificum censuram , quorum decreto divina auctoritate firmato omnis Christi ecclesia toto persistens orbe regitur semper atque disponitur , plenus insania contemptibilem duxeris in tantum ut ab injuria quam impudenti facie & immoderata rapacitate praedicto archipraesuli Theodardo irrogas fecedere nullatenus patiaris , notum sit tibi & universis qui aliquod suffragium adjuntoriumve praebent tibi super his quibus a nobis juste impeteris quod anathematis vinculis jugiter colligati eritis atque insolubiliter innodati.
  2. Barchinonensi, bisbat
    1. Stephanus servus servorum Dei Selvae & Hermemiro atque Frodoino Barchinonensi.
  3. Trecas, genèric
    1. Noveris , inquam noveris , Selva frater , ( si fas est fraterno te vocari debere vocabulo ) quod ex praecepto gloriosissimi & catholici imperatoris Oddonis nuper venerim Trecas , concilium inibi de multis ac diversis celebraturus negotiis cum reliquis coepiscopis & consacerdotibus pontificalibus insulis insignitis quinquaginta duobus . qui eidem nobiscum interfuere concilio.
    2. Quod si usque ad praedictam proximamque memorati archangeli solemnitatem non ei satisfaceris , ita ut in ejus proprium ecclesiaeque ipsius totum quod abstulisti ad ejusdem pontificis jure ac ditone integerrime & sine qualiber reservatione vel redhibitione restituas , Dei ommnipotentis auctoritate sanctorum Romanae ecclesiae pontificu , nostra quoque & omnium qui huic Trecassiae synodo interfunt episcoporum , excommunicando excommunicamus & maledicendo maledicimus ac perpetuo anathematis vinculo insolubiliter colligamus , & te & maleductum tuum Hermemirum & Frodoinum perjurum apostatam antiscopum & omnes qui aliquod tibi adjutorium circa tam injustam praesumptionem praebent , uti a statuto vel praefinito a nobis tempore ab omni coetu christiano semper extorres habeamini atque exortes.
  4. Tarraconensis, església
    1. Tu autem adhuc preseverans in malitia tua , plenus insania , non ut sapiens , sed desipientis more , existimas Dei aeterno constitutionem , qui ut scriptum est , mutat tempora & aetates , transfert regna atque constituit , atque etiam priscorum decreta convellere patrum , dum Tarraconensis ecclesiae archipraestulatum in tuum jus ecclesiae tuae subripere moliris , qui divina dispositione in Narbonensis ecclesiae transiit ditionem , non subreptione vel violentia qualibet , sed voluntate & elctione atque contradictione omnium ejusdem terrae indigenarum tam nobilium quam & ignobilium , praeciùe quoque episcoporum , & comitum , atque regum Francorum , ad quos celsitudo principatus ejusdem terrae specialiter pertinet.
    2. Adeo enim & hac conditione jus ecclesiae Tarraconensis in jus & onsequium ditionis ecclesiae Narbonensis transiit ut nunquam a subjectione illius ullo pacto ullave ratione recedere queat , etiansi Tarraconensis provinciae metropolitana ecclesiae in pristinum reformetur statum , eo quod Narbonensis ecclesia tutoris loco semper fuerit ecclesiis praedictae dioceseos quae vastationem Paganorum vix evadere potuerunt.
    3. Semper enim Tarraconensis pontifex , clerus quoque & populus omnis , si rs ipsa effectum capiat , reminisci debebunt quos illarum parrochiarum ecclesiae , quae de potestate & jure Narbonensis ditionis , sub qua diutina educatione nutricis more aliae fuerant , postquam in maternum transierant sinum , si res erdem quandoque capiat illud egendi effectum , nutricatus ejusdem gratia rependere laudissuas gratiarum actiones debet , & insuper educationis praedictae causa eam ac si matri mercedem impendere subjectionis atque honoris.
    4. Quod si redeamus ad antiquos priscarum institutionum a primatibus sanctae ecclesiae , haud dubium quin Petro & Paulo causas divinas nutu patratas , non solum Tarraconensis metropolis , verum & Hispania omnis , in quantum ad jus ecclesiasticum spectat , Narbonensi semper debet praelationi subici ejusque patrocimiis ac si materno lacte ali.
  5. Narbonensis, església
    1. Tu autem adhuc preseverans in malitia tua , plenus insania , non ut sapiens , sed desipientis more , existimas Dei aeterno constitutionem , qui ut scriptum est , mutat tempora & aetates , transfert regna atque constituit , atque etiam priscorum decreta convellere patrum , dum Tarraconensis ecclesiae archipraestulatum in tuum jus ecclesiae tuae subripere moliris , qui divina dispositione in Narbonensis ecclesiae transiit ditionem , non subreptione vel violentia qualibet , sed voluntate & elctione atque contradictione omnium ejusdem terrae indigenarum tam nobilium quam & ignobilium , praeciùe quoque episcoporum , & comitum , atque regum Francorum , ad quos celsitudo principatus ejusdem terrae specialiter pertinet.
    2. Adeo enim & hac conditione jus ecclesiae Tarraconensis in jus & onsequium ditionis ecclesiae Narbonensis transiit ut nunquam a subjectione illius ullo pacto ullave ratione recedere queat , etiansi Tarraconensis provinciae metropolitana ecclesiae in pristinum reformetur statum , eo quod Narbonensis ecclesia tutoris loco semper fuerit ecclesiis praedictae dioceseos quae vastationem Paganorum vix evadere potuerunt.
    3. Porro si ham dicta metropolis adhuc in antiquum redeat statum & cuncate ejusdem diocesis ecclesiae , quae prius illi paruerant , reveertantur in mancipatum obsequellae illius juxta catholicorum patrum determinationem , ipsa tamen metropolis secundum Romanae ecclesiae pontificum instituta atque apostolica privilegia in hac semper Narbonensis ecclesiae ditioniac perpetuo famulatui subcumbat , ut omnis qui pontificatus illius arcem fortitus erit electione totius ecclesiae ejusdem cleri & populi , non prius ulla ratione ordinetur vel consecretur donec praedictae Narbonensis ecclesiae pontifex veniens vonsecret eundem qui electus fuerit in archipraesulatus honorem.
    4. Unde & idem qui consecratus fuerit , munus debitae obedientiae Narbonensi ecclesiae semper in omnibus cedat , tantum ut a Romano pontifice pallium cum privilegii auctoritate suscipiat.
    5. Semper enim Tarraconensis pontifex , clerus quoque & populus omnis , si rs ipsa effectum capiat , reminisci debebunt quos illarum parrochiarum ecclesiae , quae de potestate & jure Narbonensis ditionis , sub qua diutina educatione nutricis more aliae fuerant , postquam in maternum transierant sinum , si res erdem quandoque capiat illud egendi effectum , nutricatus ejusdem gratia rependere laudissuas gratiarum actiones debet , & insuper educationis praedictae causa eam ac si matri mercedem impendere subjectionis atque honoris.
    6. Quod si redeamus ad antiquos priscarum institutionum a primatibus sanctae ecclesiae , haud dubium quin Petro & Paulo causas divinas nutu patratas , non solum Tarraconensis metropolis , verum & Hispania omnis , in quantum ad jus ecclesiasticum spectat , Narbonensi semper debet praelationi subici ejusque patrocimiis ac si materno lacte ali.
    7. Ipse vero cum ceteris Narbonam usque pergens, inde praedictum Torquatum sexque alios illus comites & condiscipulos Gallaeciam ad praedicandum juxta Petri apostoli praeceptum illico destinavit.
    8. Qui rediens , cum vebisset iterum Narbonam , dispositis omnibus quae agi oportebat , reliquit ibi collegam suum nohilominus Paulum , praecipiens eu ut quos jam domino per fidei gratiam ac si parturientes genuerant in diversis regionibus Hispaniae , lacte eos consolationis tamdiu nutrire studeret donec cibo solido perfectae credulitatis vesci indubitanter cognosceret , unde & totam regionem illam in apostolatus ejus officium domino cooperante ipsi commisit.
    9. Galliarum autem populos idcirco praedicandos illi credidit quoniam ad hoc ipsum agendum beatus Petrus eum miserat , & vice sua jujus rei gratia episcopum consecreverat , atque etiam praedictam Narbonam insignem metropolim Galliarum specialiter ad docendos ebangelizandosque tradiderat populos.
    10. Atque sic sibi vale facientes , post oscula & fletus ab invicem divisi , apostolus Romam profectus est , Sergius vero Narbonae resedit.
    11. Quocirca ne injuriam tibi facere videamur , constituimus ego & qui mecum sunt quinquaginta & duo episcopi terminum tibi satisfaciendi ei cui injuriam jugiter facis , Narbonensis ecclesiae pontifici , usque in festivitatem sancti Michaelis archangeli.
  6. Hispania, genèric
    1. Quod si redeamus ad antiquos priscarum institutionum a primatibus sanctae ecclesiae , haud dubium quin Petro & Paulo causas divinas nutu patratas , non solum Tarraconensis metropolis , verum & Hispania omnis , in quantum ad jus ecclesiasticum spectat , Narbonensi semper debet praelationi subici ejusque patrocimiis ac si materno lacte ali.
    2. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
    3. Post haec autem profectus inde una cum Sergio Paulo , ad ulteriorem ambo usque pervenerunt Hispaniam , evangelizantes per singulas urbes , ut praediximus , futuri gloriam regni Dei.
    4. Qui rediens , cum vebisset iterum Narbonam , dispositis omnibus quae agi oportebat , reliquit ibi collegam suum nohilominus Paulum , praecipiens eu ut quos jam domino per fidei gratiam ac si parturientes genuerant in diversis regionibus Hispaniae , lacte eos consolationis tamdiu nutrire studeret donec cibo solido perfectae credulitatis vesci indubitanter cognosceret , unde & totam regionem illam in apostolatus ejus officium domino cooperante ipsi commisit.
    5. Si autem nosse vis quid post discessum apostoli Sergius Paulus commendato sibi gregi quem cum apostolo Christo acquisierat domino , fecerit , notum sit tibi & universis Hispaniarum utrusque sexus indigenis quoniam tam per se ipsum quam etiam per suos , quos in fide Chisti jam nutrierat docueratque discipulos , omnes Hispaniarum regiones peragrando earumque hanitatores indesinenter docendo adeo quosdam eorum in christianae fidei culmen & cultum subvexit quatenus nullius praeterquam sui indigerent vel ipsi vel quidam successorum eorum sanae doctrinae.
  7. Cisalpinam Galliam, genèric
    1. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
  8. Arelatem, metròpolis
    1. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
  9. Provinciae, genèric
    1. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit.
  10. Gallaeciam, genèric
    1. Ipse vero cum ceteris Narbonam usque pergens, inde praedictum Torquatum sexque alios illus comites & condiscipulos Gallaeciam ad praedicandum juxta Petri apostoli praeceptum illico destinavit.
  11. Galliarum, genèric
    1. Cum autem jam fortes infide ac penitus immobiles quos docuerat agnovisset , misit ex eis quosdam predicare per diversas Galliarum regiones dominum nostrum Iesum Christum.
    2. Galliarum autem populos idcirco praedicandos illi credidit quoniam ad hoc ipsum agendum beatus Petrus eum miserat , & vice sua jujus rei gratia episcopum consecreverat , atque etiam praedictam Narbonam insignem metropolim Galliarum specialiter ad docendos ebangelizandosque tradiderat populos.

Datació : -

Any de Crist :
Any de l'Era :
Any de Regnat :
Indicció :
Epacta :
Hègira :
Dia i Mes :

Text : -

Stephanus servus servorum Dei Selvae & Hermemiro atque Frodoino Barchinonensi. Noveris , inquam noveris , Selva frater , ( si fas est fraterno te vocari debere vocabulo ) quod ex praecepto gloriosissimi & catholici imperatoris Oddonis nuper venerim Trecas , concilium inibi de multis ac diversis celebraturus negotiis cum reliquis coepiscopis & consacerdotibus pontificalibus insulis insignitis quinquaginta duobus . qui eidem nobiscum interfuere concilio. Nam cum de quibusdam ecclesiasticis causis a nobis solicite tractaretur , riteque qualiter se habere deberent disponeretur , inter cetera quae a nobis juste decernabantur atque statuebantur judicio , ventum est ad tuae insolentissimae nimisque praesumptuosae arrogantiae indecentissimum dedecorum dedecus , quo inflato elationis tuae stomacho rebellare immo resistere praesumpsisti Dei omnipotentis perpetuae dispositioni , volens ipsius sanctorumque apostolorum ejus instituta , specialiter vero beati Petri apostoli , convellere ac penitus evacuare, Denique ut ejusdem rei causam tibi exponam diligenter , ipsi olim a domino nostro Iesu Christo universalis ecclesiae non solum generaliter , ut ceteris , sed etiam soecualiter prae omnibus coapostolis ejus commissa & illuis fidei credita est , sicut haber scriptum . Tu es Petrus , & super hanc petram adificabo ecclesiam meam. Et idem , cum interrogaretur ab eo post resurrectionem ejus an eum amaret , tertio contestatus est ab eodem domino ut pasceret oves ejus. Qua auctoritate idem sultus , & successores illius post eum , semper ecclesiastica negotia disponunt atque determinant. Tu autem adhuc preseverans in malitia tua , plenus insania , non ut sapiens , sed desipientis more , existimas Dei aeterno constitutionem , qui ut scriptum est , mutat tempora & aetates , transfert regna atque constituit , atque etiam priscorum decreta convellere patrum , dum Tarraconensis ecclesiae archipraestulatum in tuum jus ecclesiae tuae subripere moliris , qui divina dispositione in Narbonensis ecclesiae transiit ditionem , non subreptione vel violentia qualibet , sed voluntate & elctione atque contradictione omnium ejusdem terrae indigenarum tam nobilium quam & ignobilium , praeciùe quoque episcoporum , & comitum , atque regum Francorum , ad quos celsitudo principatus ejusdem terrae specialiter pertinet.

( Adeo enim & hac conditione jus ecclesiae Tarraconensis in jus & onsequium ditionis ecclesiae Narbonensis transiit ut nunquam a subjectione illius ullo pacto ullave ratione recedere queat , etiansi Tarraconensis provinciae metropolitana ecclesiae in pristinum reformetur statum , eo quod Narbonensis ecclesia tutoris loco semper fuerit ecclesiis praedictae dioceseos quae vastationem Paganorum vix evadere potuerunt. Porro si ham dicta metropolis adhuc in antiquum redeat statum & cuncate ejusdem diocesis ecclesiae , quae prius illi paruerant , reveertantur in mancipatum obsequellae illius juxta catholicorum patrum determinationem , ipsa tamen metropolis secundum Romanae ecclesiae pontificum instituta atque apostolica privilegia in hac semper Narbonensis ecclesiae ditioniac perpetuo famulatui subcumbat , ut omnis qui pontificatus illius arcem fortitus erit electione totius ecclesiae ejusdem cleri & populi , non prius ulla ratione ordinetur vel consecretur donec praedictae Narbonensis ecclesiae pontifex veniens vonsecret eundem qui electus fuerit in archipraesulatus honorem. Quos si aliqua difficultate compulsus venire nequiverit ad confectandum praelibatae metropoleos episcopum , mittat vice sua aliquem ex suffraganeis suis episcopis , qui diligenter eandem rem peragat , atque in solio pontificali collocare & inthronizare solemniter fatagar. Unde & idem qui consecratus fuerit , munus debitae obedientiae Narbonensi ecclesiae semper in omnibus cedat , tantum ut a Romano pontifice pallium cum privilegii auctoritate suscipiat. Semper enim Tarraconensis pontifex , clerus quoque & populus omnis , si rs ipsa effectum capiat , reminisci debebunt quos illarum parrochiarum ecclesiae , quae de potestate & jure Narbonensis ditionis , sub qua diutina educatione nutricis more aliae fuerant , postquam in maternum transierant sinum , si res erdem quandoque capiat illud egendi effectum , nutricatus ejusdem gratia rependere laudissuas gratiarum actiones debet , & insuper educationis praedictae causa eam ac si matri mercedem impendere subjectionis atque honoris. )

Quod si redeamus ad antiquos priscarum institutionum a primatibus sanctae ecclesiae , haud dubium quin Petro & Paulo causas divinas nutu patratas , non solum Tarraconensis metropolis , verum & Hispania omnis , in quantum ad jus ecclesiasticum spectat , Narbonensi semper debet praelationi subici ejusque patrocimiis ac si materno lacte ali. Nam sacrae fidei documenta primum ab eadem accepit , & fidei lumine illustrata ,ac si de mortis perpetuae somno excitata , in aeternae vitae evigilavit splendorem , prout hactenus in beati Petri armario diligenter servantur reposita , quem admodum & illa quae a discipulo apostolorum Petri & Pauli Sergio nihilominus Paulo gesta fuisse memorantur , quae , ut videris , prorsus ignoras. Nam si ea perfecte nosses , aestimo quod non ad tam turgidae inflationis vecordiam animatus suspirate unquam auderes. Nunc quoque , quia huc usque te latuerunt , a nobis tibi , licet brevit & compendioso sermone , veridico tamen , intimanda sunt , ut non deinceps talia agere praesumas. Ut ergo quomodo eadem res se habeat evidenter offendam , cum beatus apostolus & doctor gentium Paulos Roma egressus in Hispaniam praedicationis causa proficisceretur , juxta quod idem in epistola sua prius Romanis qui crediderant signifecaverat , assumptis secum Trophimo Ephesino necnon & prudentissimo viro Sergio Paulo , quos idem ante lucratus fuerat Christo , Torquato quoque Secundo , & Endelecio , & quibusdam aliis , Cisalpinam Galliam postquam devenit , Arelatem , quae est metropolis Provinciae , quantocius adiit. Cumque in eadem civitate aliquandiu moraretur praedicans & annuntians regnum Dei , & multi per ejus doctrinam converterentur ad Christum , reliquit ibi , ad confirmandas erorum qui crediderant animas mentesque . Trophimum a Petro apostolo prius ordinarum epicopum. Ipse vero cum ceteris Narbonam usque pergens, inde praedictum Torquatum sexque alios illus comites & condiscipulos Gallaeciam ad praedicandum juxta Petri apostoli praeceptum illico destinavit. Ipse vero ostquam multos, non solum ex eadem urbe , sed etiam ex nonnullis civitatibus ad eum confluentibus , una cum praedicto Sergio evangelians sedulo docuit , & egregie convertir ad Christum. Cum autem jam fortes infide ac penitus immobiles quos docuerat agnovisset , misit ex eis quosdam predicare per diversas Galliarum regiones dominum nostrum Iesum Christum. Post haec autem profectus inde una cum Sergio Paulo , ad ulteriorem ambo usque pervenerunt Hispaniam , evangelizantes per singulas urbes , ut praediximus , futuri gloriam regni Dei. Peracto itaque praedicationis suae non modico tempore , contestabantur eos qui crediderant ut quam acceperant fidem fideliter conservarent & ceteris , quibus nondum praedicata fuerat , magnopere eam erogare studerent. Igitur post haec Romam deliberavit reverti praedictus apostolus . atque in consolationem confirmationemque credentium socium eis & coevangelistam suum Sergium Paulum missurum denuo repromisit , quibus & praecepit dicens ut illi in omnibus ac per omnia obsequium praeberent & monitis illius libentissime parerent. Cumque his ac talibus per singulas civitates apostolus fratres qui crediderunt hortaretur , comendans eos domino , & valefaciens eis , Romam redire solicite fatagebat. Qui rediens , cum vebisset iterum Narbonam , dispositis omnibus quae agi oportebat , reliquit ibi collegam suum nohilominus Paulum , praecipiens eu ut quos jam domino per fidei gratiam ac si parturientes genuerant in diversis regionibus Hispaniae , lacte eos consolationis tamdiu nutrire studeret donec cibo solido perfectae credulitatis vesci indubitanter cognosceret , unde & totam regionem illam in apostolatus ejus officium domino cooperante ipsi commisit. Galliarum autem populos idcirco praedicandos illi credidit quoniam ad hoc ipsum agendum beatus Petrus eum miserat , & vice sua jujus rei gratia episcopum consecreverat , atque etiam praedictam Narbonam insignem metropolim Galliarum specialiter ad docendos ebangelizandosque tradiderat populos. Nam post haec , consummatis omnibus que communi utriusque egregii praedicatoris intentione agenda erant , a se mutuo dilectionis affectu cum recessissent , alternis exhortationibus atque amplexibus domino commendare se studere. Atque sic sibi vale facientes , post oscula & fletus ab invicem divisi , apostolus Romam profectus est , Sergius vero Narbonae resedit. Uterque enim officium sibi praedicationis injuctum adeo strenue exercuit ut nullis terroribus vel poenis illus relinqueret quo ad usque per martyrium quisque eorum ad se vocantem Christum intrepidus accederet , ut talentum sibi creditum quinquies duplicatum oferret , & ab eo centies multiplicatam perpetuae mercedis recompensationem perciperet. Si autem nosse vis quid post discessum apostoli Sergius Paulus commendato sibi gregi quem cum apostolo Christo acquisierat domino , fecerit , notum sit tibi & universis Hispaniarum utrusque sexus indigenis quoniam tam per se ipsum quam etiam per suos , quos in fide Chisti jam nutrierat docueratque discipulos , omnes Hispaniarum regiones peragrando earumque hanitatores indesinenter docendo adeo quosdam eorum in christianae fidei culmen & cultum subvexit quatenus nullius praeterquam sui indigerent vel ipsi vel quidam successorum eorum sanae doctrinae. Lege igitur beati Leandri , Isidori quoque , necnon Braulionis , itemque Iuliani , ac ceterorum ejusdem provinciae doctorum catholicorum libros , & sic forsitan me vera dicere comprobatis. Quod si nec ita fatis tibi factum esse credederis , gestorum illius volumina ad ejusdem Pauli discipulis tribus voluminibus comprehensa diligentissima curiositate recense , & tunc quae prius nisi fallor , penitur ignorabas , patulo postmodum recognosces ejusdem rei effectu. Quod si nec ita consultum tibi praebere volueris , sed semper onstinatione perversa Romanorum pontificum censuram , quorum decreto divina auctoritate firmato omnis Christi ecclesia toto persistens orbe regitur semper atque disponitur , plenus insania contemptibilem duxeris in tantum ut ab injuria quam impudenti facie & immoderata rapacitate praedicto archipraesuli Theodardo irrogas fecedere nullatenus patiaris , notum sit tibi & universis qui aliquod suffragium adjuntoriumve praebent tibi super his quibus a nobis juste impeteris quod anathematis vinculis jugiter colligati eritis atque insolubiliter innodati. Quocirca ne injuriam tibi facere videamur , constituimus ego & qui mecum sunt quinquaginta & duo episcopi terminum tibi satisfaciendi ei cui injuriam jugiter facis , Narbonensis ecclesiae pontifici , usque in festivitatem sancti Michaelis archangeli. Quod si usque ad praedictam proximamque memorati archangeli solemnitatem non ei satisfaceris , ita ut in ejus proprium ecclesiaeque ipsius totum quod abstulisti ad ejusdem pontificis jure ac ditone integerrime & sine qualiber reservatione vel redhibitione restituas , Dei ommnipotentis auctoritate sanctorum Romanae ecclesiae pontificu , nostra quoque & omnium qui huic Trecassiae synodo interfunt episcoporum , excommunicando excommunicamus & maledicendo maledicimus ac perpetuo anathematis vinculo insolubiliter colligamus , & te & maleductum tuum Hermemirum & Frodoinum perjurum apostatam antiscopum & omnes qui aliquod tibi adjutorium circa tam injustam praesumptionem praebent , uti a statuto vel praefinito a nobis tempore ab omni coetu christiano semper extorres habeamini atque exortes.

Traducció : -

Versions : -

Web : -

Comentaris : -

Document clarament alterat si no completament falsificat a finals s.XI. La datació de l'any 887 és de l'edició conciliar. Text incorporat en la Vita Theodardi (D00006)[840-893] ()
Alterat. Vita Sancti Theodardi
V-40-46.

Creat 2018-11-23. Darrera modificació de la pàgina el 26 de November del 2018 a les 11h50